Sylwetka Pana Edka



Prawie od zawsze jestem związany z młodymi ludźmi.

Jeszcze kiedy byłem nastolatkiem, a było to strasznie dawno, już przygotowywałem się do pracy z dziećmi i młodzieżą. Wszystko dlatego, że moi rodzice zapragnęli, żebym został nauczycielem (w tych prehistorycznych czasach był to zawód bardzo szanowany, szczególnie w małych środowiskach).

Tak więc po skończeniu siedmioletniej, wtedy jeszcze szkoły podstawowej, przez kolejnych pięć lat uczyłem się w Liceum Pedagogicznym w Pułtusku. To piękne acz niewielkie miasto, nazywane Wenecją Północy, leży na terenie kurpiowskiej Puszczy Białej niedaleko Warszawy w stronę Białegostoku.
W wieku dziewiętnastu lat zostałem nauczycielem. Przez jeden rok uczyłem dzieciaków prawie wszystkich przedmiotów, jakie wtedy były w programie nauczania.
Później były studia na Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy i w kolejnych latach praca w bydgoskich szkołach różnego szczebla, już jako nauczyciel wychowania muzycznego i muzyki. Równolegle byłem instruktorem zespołów muzycznych i wokalnych.
W roku 1994 założyłem Fundację Estradowej Twórczości Dzieci i Młodzieży, którą prowadzę do dzisiaj, a w 1995 zorganizowałem pierwszy w Bydgoszczy festiwal piosenki "Solo", a w 2001 pierwsze warsztaty wokalne w Kobylnikach k/Kruszwicy.
Moja przygoda z piosenką dziecięcą i młodzieżową trwa do dzisiaj, choć pewnie już nie potrwa zbyt długo. Czas, niestety, jest nieubłagany.



Lata szkolne, a zasadzie licealne, ukształtowały mnie na tyle, że nawet jeśli myślałem o różnych zawodach, to nic mi nie pozostawało,
jak tylko zostać nauczycielem. W Liceum Pedagogicznym było tak dużo zajęć pozalekcyjnych i to w zasadzie obowiązkowych, że muzyka
była na pierwszym planie.
Tu nikt nie mógł się dostać, kto nie miał słuchu muzycznego. Oprócz nauki gry na instrumencie, w moim przypadku akordeon, był śpiew
lekcyjny, chór szkolny, zespół tańca ludowego, orkiestra akordeonowa. Nic więc dziwnego w tym, że kolejnym moim etapem edukacyjnym
był kierunek Wychowanie Muzyczne na WSP w Bydgoszczy. Potem wszystko potoczyło się zgodnie ze scenariuszem, no i toczy się do dzisiaj.

Jako nauczyciel wychowania muzycznego i muzyki pracowałem w szkole podstawowej, studium pomaturalnym i w liceum ogólnokształcącym.
Równolegle prowadziłem zajęcia z zespołami wokalnymi i solistami.
Najpiękniej wspominam pracę z zespołem "Guzik z Pętelką, z którym największe sukcesy artystyczne zanotowałem w latach dziewięćdziesiątych poprzedniego wieku. Wtedy właśnie były liczne występy telewizyjne, festiwale, koncerty i podróże po Europie.
Trudno jednak nie wspomnieć o moich sukcesach w pracy z solistkami, Anitą Janowską i Agnieszką Ceraficką. Pierwsza z nich wygrała edycję konkursu w wydaniu z Hanną Banaszak, a druga zdobyła Grand Prix II Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Młodzieżowej "Kielce 1995". Zresztą podobnych sukcesów było mnóstwo, choćby Grand Prix Justyny Speier na IV Ogólnopolskim Festiwalu Piosenki Młodzieżowej "Solo 2020".



Pierwsze zdjęcie: Filharmonia Pomorska po koncercie "Dzieci dla Rzeczypospolitej" (1989). Na drugim zdjęciu "Guzik z Pętelką" z Mariolą Berg po nagraniach Jej programu "Wygraj.Wyśpiewaj" (1999). Dzisiaj już takich programów nie ma, a był przecież "Tęczowy Music Box" z Marysią Sadowską jako prowadzącą (tutaj zespół też wystąpił), no i przede wszystkim "Telewizja Dziewcząt i Chłopców", dla której zespół nagrał program "Wspomnienia z wakacji".

Jako nauczyciel wychowania muzycznego i muzyki pracowałem kolejno:
Szkoła Podstawowa Nr 48 w Bydgoszczy - lata 1976 do 1983
Studium Nauczycielskie w Bydgoszczy - 1983 do 1991
VI Liceum Ogólnokształcące - 1991 do  2000
Równolegle jako instruktor śpiewu pracowałem w różnych latachw Młodzieżowym Domu Kultury Nr 3 i Pałacu Młodzieży w Bydgoszczy
Od 2000 roku do pory poświęcam się tylko i wyłącznie estradzie dzieci i młodzieży jako prezes Fundacji Estradowej Twórczości Dzieci i Młodzieży,
organizując warsztaty i festiwale piosenki.
Te pierwsze przy współpracy znakomitości polskiej estrady, Grażyny Łobaszewskiej, Danuty Błażejczyk, Joanny Zagdańskiej.
Od pewnego czasu grono to zostało powiększone o Ludmiłę Małecką, Artura Grudzińskiego (muzyk) i Witolda Szulca (aktor), a ostatnio o Maurycego Polaskiego (kabaret "Pod Wyrwigroszem).



Moje najważniejsze festiwale to
"Solo - Tutti", "Canto Cantare", "Laur", a ostatnio także "Kruszwicka Nuta", "Golden Voice" i "Klucz do Sukcesu". Mają one charakter ogólnopolski, a niektóre międzynarodowy.
Byłem zapraszany jako juror na "Majową Nutkę" w Częstochowie (pięć razy), Festiwal im. Henryka Morysa w Kielcach (17 razy), Festiwal Mistrzów Muzyki w Pacanowie (6 razy), Festiwal im. Henryka Hampla w Woźnikach (4 razy).
Dzięki nim poznałem wielu wspaniałych artystów, których zapraszałem do jury albo jako gwiazdy. Wśród nich: Danuta Błażejczyk, Majka Jeżowska, Grażyna Łobaszewska, Joanna Zagdańska, Janusz Kondratowicz, Jarosław Kukulski, Ryszard Rynkowski, grupa "VOX", zespół "Myslovitz".
Współpracuję z wieloma ośrodkami kultury w kraju, a są to: Centrum Kultury i Sportu "Ziemowit" w Kruszwicy, Centrum Kultury w Jędrzejowie, Centrum Kultury im. Jana Pawła II w Sędziszowie, Gminny Ośrodek Kultury w Iłowie, Gminny Ośrodek Kultury Regionalnej w Kościelisku.

                  
 

Od kiedy zajmuję się śpiewem rozrywkowym jako nauczycielem piszę teksty i muzykę do piosenek dla dzieci i młodzieży szkolnej. Wydałem kilka płyt w cyklu "ja kocham festiwale" i ostatnio "Dioda Plus" oraz "Kochać świat". Wydałem leksykon "Spotkałem Prawdziwych Artystów" , poświęcony instruktorom i animatorom młodej estrady, a także Poradnik Młodego Piosenkarza "ŚPIEWAM".

 

W ostatnich kilku latach oprócz produkcji płytowych realizuję teledyski z udziałem laureatów moich festiwali. Jestem też jurorem Międzynarodowego Festiwalu Piosenki i Tańca "Muszelki Wigier" w Suwałkach. 

Poradnik
jest owocem ponad trzydziestoletnich doświadczeń autora w pracy z młodymi wokalistami i obserwacji życia estrady dzieci i młodzieży. Wiele jego spostrzeżeń oparte zostało na współpracy z najwybitniejszymi w Polsce nauczycielami śpiewu rozrywkowego, w tym Danutą Błażejczyk, Grażyną Łobaszewską, Joanną Zagdańską i Elżbietą Zapendowską.
I choć praca ta nie jest podręcznikiem do nauki śpiewu w dosłownym znaczeniu, to młodzi adepci śpiewu rozrywkowego, a także ich nauczyciele, mogą wynieść wiele korzyści dla zrozumienia istoty swojej pasji artystycznej czy też pedagogicznej, a także udoskonalić swój warsztat.

Krótkie, zwięzłe artykuły na tematy związane ze sztuką śpiewu rozrywkowego to jeden z podstawowych elementów tego Poradnika. Wśród znajdują się min.
"Słucham, słyszę, śpiewam", "Śpiew to poważna sprawa", "Głos to wyjątkowy instrument", "Dykcja. Śpiewam wyraźnie", "Jeśli śpiewać, to z głową", "Jak cię widzą, tak cię słyszą".

Pedagogiczną zaletą Poradnika są ćwiczenia wokalne w formie nutowej i audio. Jego uzupełnieniem są zdjęcia młodych piosenkarzy, uczestniczących w ostatnich latach
w projektach artystycznych autora.

PORADNIK możliwy do nabycia poprzez wniesienie darowizny w kwocie 50 zł na rzecz:
Fundacja Estradowej Twórczości Dzieci Młodzieży "EDA Art"
ul. Ku Wiatrakom 19/13, 85-856 Bydgoszcz
Nr konta:

64 2490 0005 0000 4500 8814 8558

Poradnik zostanie wysłany na adres darczyńcy niezwłocznie po zarejestrowaniu wpłaty
i w jej ramach. 
Można też skomunikować się wcześniej poprzez: solo-tutti@o2.pl